عوامل موثر و روشهاى بهبود ضريب تبديل غذايى در طيور گوشتى

(از : دکتر محمدرضا عابدينى)

مقدمه
ميزان تبديل مواد غذايى به گوشت مرغ عامل اصلى در تعيين سودمندى پرورش طيور گوشتى است . ضريب تبديل غذايى (Feed Conversion Ratio) يا مقدار غذاى مورد نياز بر حسب واحد وزن براى اضافه شدن يک واحد به وزن زنده مرغ, شاخص متداولى است که در صنعت طيور جهت ارزيابى عملکرد نسبى خوراک مورد استفاده پرورش دهندگان و شرکت ها قرار ميگيرد .
در بسيارى موارد پژوهشگران يک نسبت معکوس بنام بازدهى غذا (Feed Efficiency) به مفهوم اضافه وزن بدست آمده بر حسب واحد وزن به ازاى يک واحد غذاى مصرف شده را, جهت سنجش تاثير روشهاى آزمايشى گوناگون بر روى پرندگان مورد استفاده قرار مى دهند . عوامل متعددى ضريب تبديل غذايى يا ميزان بازدهى غذا را تحت تاثير قرار مى دهند و هدف از اين مقاله بحث پيرامون عوامل موثر در اين زمينه و روشهاى بهبود ضريب تبديل غذايى است

۱- ميزان انرژى جيره

حيوانات جهت برآورده نمودن احتياجات انرژى خود ، غذا مصرف مى نمايند . بنابراين ميزان انرژى جيره طيور گوشتى اثر مستقيم بر مقدار غذاى مورد مصرف روزانه پرندگان دارد . طيورى که با جيره حاوى 2900 کيلوکالري بر کيلوگرم تغذيه مى شوند در حدود 10 درصد بيشتر از پرندگانى با جيره حاوى  3300 کيلو کالري بر کيلوگرم غذا مصرف مى نمايند تا به اين وسيله کمبود انرژى جيره را جبران نمايند . اين رابطه بين ميزان انرژى جيره و مصرف غذا هنگامى يک رابطه مستقيم و قابل پيش بينى است که جيره بطور کامل از نظر پروتئين ، اسيدهاى امينه و ديگر مواد مغذى ضرورى تنظيم شده باشد تا از طريق مصرف روزانه اين مواد احتياجات لازم جهت رشد بر طرف گردد .

اين احتمال وجود دارد که ميزان انرژى محاسبه شده از طريق جداول ترکيب غذا بطور دقيق مطابق با انرژى واقعى جيره نبوده و بسته به نوع و کيفيت مواد غذايى مورد مصرف بيشترو يا کمتر از ميزان واقعى انرژى باشد . معمولا در جداول ترکيب غذا ارزش انرژى مواد غذايى با منشاء دامى از قبيل گوشت ، استخوان و فرآورده هاى طيور کمتر از انرژى واقعى حاصل از اين مواد تخمين زده مى شود .

براى مثال براى ماده غذايى شامل گوشت و استخوان با کيفيت خوب ارزش انرژى معادل Kcal / kg ۱۹۸۰ در نظر گرفته مى شود در صورتيکه پژوهش انجام شده در دانشگاه جورجيا دلالت بر اين دارد که ارزش انرژى مواد غذايى فوق نزديک به Kcal / kg ۲۵۰۰ است . دليل پايين تر در نظر گرفتن انرژى حاصل از مواد غذايى با منشاء حيوانى اينست که هنگام تعيين انرژى متابوليزابل (Metabolisable Energy )حاصل از اين مواد بوسيله روشهاى متداول نياز به خوراندن مقادير بسيار زياد ماده غذايى ميباشد و بعلت ميزان بالاى کلسيم و فسفر محتوى اين مواد در جذب چربى اختلالاتى رخ مى دهد و انرژى کمترى توليد مى شود استفاده از مقادير فراوان فرآورده هايى غذايى با منشاء دامى در تنظيم جيره طيور گوشتى ممکن است سبب تحصيل ضريب غذايى بهترى گردد اما عدم در نظر گرفتن ميزان دقيق انرژى اين اجزا منتج به بروز مشکلاتى مى شود .


در اواخر دهه 70 ميلادى بواسطه قيمت نسبتا ارزان مواد غذايى با منشا حيوانى در مقايسه با سويا مشکل عمده اى بنام سندرم پرنده چرب (Oily Bird Syndrome) در طيور گوشتى ايالت جورجيا شايع گرديد . استفاده از فرآورده هاى فوق تا ۱۵ درصد جيره و نيز پايين در نظر گرفتن ميزان انرژى متابوليزابل اين مواد منتج به افزايش نسبت کالرى : پروتئين در جيره شده و اين امر افزايش ذخاير چربى و بروز مشکل سندرم پرنده چرب را بدنبال دارد . مکمل چربى يکى از مواد غذايى است که احتمالا داراى بيشترين تاثير در تغييرات انرژى جيره طيور گوشتى ميباشد . مکمل هاى چربى منحصرا جهت افزايش ميزان انرژى به غذا افزوده ميشوند اما اختلافات فاحشى در کيفيت اين مواد وجود دارد . اين امر بويژه در مکملى بنام چربيهاى مخلوط شده مشاهده ميگردد که در مواقعى داراى کيفيت بسيار نازلى هستند .

۲-شکل و وزن حجمى خوراک

در مقايسه دان هاى آردى با يکديگر ، آن دانى که وزن حجمى بيشتر دارد سبب رشد سريعتر پرندگان مى گردد . همچنين دان پلت موجب FCR بهترى مى گردد زيرا جهت اخذ غذا بوسيله پرنده با دان پلت انرژى کمترى صرف مى گردد. يکى از عوامل مؤثر در ضريب تبديل غذايى در پرورش طيور گوشتى ، کيفيت غذاى پلت شده اى است که به پرندگان خورانده ميشود . اختلاف عمده اى در ميزان رشد و ضريب تبديل غذايى پرندگان تغذيه شده با غذاى پلت شده و غير پلت ، وجود دارد . علت اين اختلاف صرف مقادير فراوان انرژى جهت اخذ غذا بوسيله پرندگانى است که با غذاى پلت نشده تغذيه مى شوند .

چنين برآورد شده است که به ازاى هر 10 درصد افزايش در خرد تر شدن غذاى پلت شده ضريب تبديل غذايى يک دهم افزايش مى يابد . اگر چه ممکن است کيفيت غذاى پلت شده بلافاصله پس از خروج از دهانه آسياب خوب بنظر برسد ، اما در حقيقت اين کيفيت بايد به هنگام مصرف غذا بوسيله پرنده در سالن مرغدارى وجود داشته باشد . مشاهدات نويسنده در مزارع پرورش طيور دلالت بر اين دارد که بايد جهت بهبود کيفيت غذاى پلت شده هنگام عبور از ترافهاى دان خورى کوشش نمود .

۳-برنامه خوراک دهى

تحقيقات نشان مى دهد که خوراک دهى طبق يک برنامه زمانى موجب بهبود ضريب تبديل غذايى مى شود. طبق چنين برنامه اى، مرغهاى گوشتى درچهار تا شش وعده در روز مقادير کافى خوراک دريافت مى دارند و پس از اتمام خوراک موجود به مدت کوتاهى و کمتر از يک ساعت غذايى در اختيار آنها قرار نمى گيرد. عدم دسترسى به غذا موجب تحريک اشتها در نوبت بعدى تحويل غذا به سالن مى شود.اگر چه اصول خوراک دهى طبق برنامه زمانى بسيار واضح مى باشد اما اين امر نيازمند دقت فراوان و مديريت صحيح مى باشد. اگر پرندگان مدت زيادى گرسنه بمانند موجب کاهش عملکرد آنها مى گردد. دانخورى به اندازه کافى جهت تغذيه مرغها دريک زمان از ضروريات اين روش است. بطور معمول توصيه مى گردد اين روش توام بايک رژيم نور مناسب مورد استفاده قرار گيرد.

۴-کيفيت نگهدارى و ضايعات غذا

نگهدارى کيفيت خوراک طيور درانبار و ياسيلوهاى مخصوص بسيار حائز اهميت است. محافظت دربرابر اکسيد اسيون، کپک زدگى و نيز آلودگى از موارد مهم درحفظ کيفيت خوراک طيور مى باشند. تميز نگهداشتن و بازديد مرتب از سيستم توزيع خوراک درسالن و ممانعت از هدر رفتن غذا از طريق تنظيم سطح دانخوريها دربدست آوردن ضريب تبديل مناسب بسيار حائز اهميت است.

کاملا واضح است که آن مقدار از غذاى حمل شده به سالن مرغدارى که مستقيما مورد مصرف پرندگان قرار نگرفته در افزايش ضريب تبديل غذايى مؤثر است . بى ترديد امروزه به دليل بهبود سيستم هاى مکانيکى تغذيه با سالهاى قبل ضايعات غذا بعنوان يک عامل کم ارزش تر نسبت به ساير عوامل مؤثر در ضريب تبديل غذايى در نظر گرفته مى شود . اما اين پرسش مطرح است که واقعا چه مقدار ضايعات غذا در سيستم هاى تجارتى پرورش طيور وجود دارد ؟ اندازه گيرى ضايعات غذا بسيار دشوار است . پرندگانى که به نسبت کم خوراک هاى پلت شده (Pelleted Feeds) دريافت مى دارند ، احتمالا مقدارى از غذا را در بستر ضايع مى نمايند ، اين مقدار از غذا غير قابل مصرف بوده و از نظر مديريت سالن مرغدارى پوشيده مى نمايد .

۵-کيفيت آب

استفاده از آب تازه و تميز در حصول ضريب تبديل مناسب بسيار حائز اهميت است. عملکرد طيور گوشتى درمرغداريهايى که از آب آلوده استفاده مى کنند معمولاً‌ پايين تر از ميانگين مى باشد. برخى از متخصصين پرورش طيور عقيده دارند سيستم هاى آبخورى بسته همانند نيپل در مقايسه با سيستم هاى باز همانند آبخوريهاى ناودانى و يازنگوله ايى موجب بهبود ضريب تبديل مى شوند. علت اين امر شايد محافظت آب دربرابر آلودگى حاصل از گردو غبار، بستر، خوراک و مدفوع طيور در سيستم هاى بستر باشد. هرچند بامديريت صحيح و تلاش بيشتر مى توان آبخوريهاى باز رانيز مرتب تميز و بهداشتى نمود. بايد توجه نمود که فقط خالى نمودن آب باقى مانده درآبخوريها کافى نمى باشد واين وسايل بايد به صورت روزانه بااستفاده از يک ماده ضدعفونى شستشو داده شوند. بدون درنظر گرفتن نوع سيستم آبخورى، قبل از عمليات جوجه ريزى مى بايدتخليه آب موجود در سيستم تخليه شده و آب کاملاً تازه دراختيار جوجه ها قرارگيرد. بخاطر داشته باشيد آب مهمترين ماده مغذى براى هرموجود زنده ايى است بنابر مى توان بيش از اين درمورد اهميت کيفيت آب مطلبى بيان داشت.

عوامل فيزيولوژيکى

1- جنس و سن

به طور فيزيولوژيکى خروسها نسبت به مرغها داراى سرعت رشد بيشتر و FCR بهترى هستند و همچنين با بالارفتن سن به دليل افزايش وزن بدن نياز به انرژى بيشتر شده و ضريب تبديل افزايش مى يابد .


2-ميزان فعاليت

همانگونه که ورزشکاران انرژى روزانه بيشترى نسبت به مردم عادى نياز دارند ، پرندگانى که فعاليت فيزيکى زيادى انجام ميدهند انرژى بيشترى مصرف نموده و در نتيجه رشد بافتهاى آنها بتعويق مى افتد . بنابراين فعاليت نسبى گله اهميت بسزايى در ضريب تبديل غذايى خواهد داشت . نشان داده شده است که نوع برنامه نور در ضريب تبديل غذايى طيور گوشتى مؤثر است . پرندگانى که طى روز در معرض ۲۳ ساعت روشنايى قرار گرفته بودند ، ضريب تبديل غذايى بالاترى نسبت به پرندگانى با برنامه ۱ ساعت نور و 2 ساعت خاموشي داشته اند،عقيده بر اين است که علت افزايش بازده غذايي برنامه نور متناوب بواسطه کاهش فعاليت پرندگان طى ساعات تاريکى ميباشد .

۳-عوامل مؤثر در ميزان رشد

اندازه تخم مرغ و بالطبع اندازه جوجه به هنگام خروج از تخم مى تواند منتج به کاهش ميزان رشد در زمان فروش شود . جوجه هاى حاصل از مرغهاى مادر جوان ميزان رشد کمترى نسبت به جوجه هاى مرغهاى مادر مسن تر دارند . مطالعات اخير در دپارتمان پرورش طيور دانشگاه جورجيا دلالت بر اين دارد که اختصاص انرژى بيشتر به خروسهاى گله مادر ممکن است در ميزان رشد جوجه ها مؤثر باشد .تخصيص انرژى کم منجر به کاهش ميزان رشد جوجه هاى حاصل در زمان فروش در مقايسه با آنهايى مى شود که حاصل از خروسهايى با ميزان انرژى جيره بالا هستند . اين نتايج بسيار تعجب انگيز است زيرا به طور معمول چنين تصور ميشد که تغذيه خروس فقط مى تواند نطفه دارى را تحت تاثير قرار دهد و اثرى بر روى رشد جوجه هاى حاصل از اسپرمهاى بارور ندارند

اگر ميزان رشد طيور گوشتى به کمتر از توان بالقوه آنها کاهش يابد ، بازدهى غذا تحت تاثير قرار خواهد گرفت در صورتيکه بخواهيم رشد پرندگان در پرورش کند تا زمانى ادامه يابد که وزن بدن آنها معادل وزن طيورى بشود که با روش نگهدارى رشد سريعتر پرورش يافته اند ، ضريب تبديل غذايى افزايش خواهد يافت . زيرا پرندگان کند رشد طى مدت طولانى پرورش به انرژى نگهدارى بيشترى نياز خواهد داشت.

۴- رفتارهاى اجتماعى

پرندگان پاسخ مطلوبى دربرابر رفتار مناسب نشان مى دهند. طيورى که دريک محيط آرام و ساکت پرورش مى يابند عملکرد مطلوبترى نسبت به پرندگان موجود در محيط هاى شلوغ ، پرسروصدا دارند. استرسهاى وارد به پرندگان موجب صرف انرژى و درنتيجه کاهش رشد مى گردد. کارکردن درداخل و اطراف سالن مرغدارى بايد درکمال سکوت و آرامش انجام پذيرد. هنگام راه رفتن در داخل سالن مرغدارى تاحدامکان بايد مزاحمت کمترى براى پرندگان ايجاد نمود. به ياد داشته باشيد فعاليت غيرضرورى پرندگان موجب صرف انرژى مى شود که مى بايد براى رشد خرج شود.

عوامل محيطى

۱- دما

چون پرندگان حيوانات خون گرم هستند, درجه حرارت پيرامون در ميزان انرژى مورد نياز جهت نگهدارى دماى طبيعى بدن در OC۴۱ مؤثر خواهد بود . مطالعات فراوان نشاده داده است که افزايش درجه حرارت پيرامون از ۵/۱۵بهOC‌ ۵/۲۶ تاثير مستقيم در مصرف انرژى روزانه دارد . در درجه حرارت پايين مصرف انرژى بسيار بيش از دماى بالا بوده و در نتيجه ضريب تبديل غذايى افزايش مى يابد .اين رابطه فقط در دماى ۲۷- OC۲۸ صادق است . در اين دما انرژى مورد نياز به ازاى هر واحد وزن بدن مجددا افزايش مى يابد تا بدين وسيله پرنده قادر به سرد نمودن بدن خود و تحمل درجه حرارت بالا باشد . بنابراين پرورش دهنده بايد تا حد امکان جهت ثابت نگه داشتن درجه حرارت محيط کوشش نمايد تا از اين طريق انرژى کمترى جهت تثبيت دماى طبيعى بدن مورد نياز باشد .

۲- تهويه

تهويه و دما در ارتباط بايکديگر مى باشند. تحت اغلب شرايط افزايش تهويه منجر به کاهش دما در سالن مرغدارى مى شود.براى انجام تهويه به ويژه درفصل زمستان درمواردى نياز به اين مى باشد که دستگاه گرمايش سالن بطور مداوم درحال کارکردن باشند. متاسفانه برخى از مرغداران درفصل زمستان به منظور کاهش مصرف سوخت، تهويه کمترى انجام مى دهند. خاطر نشان مى سازد اين يک روش اشتباه جهت کاهش هزينه سوخت است. هواى تازه براى مرغهاى گوشتى به اندازه خوراک و آب تازه واجد اهميت است.

سطح آمونياک در سالن عامل ديگرى است که مى تواند ضريب تبديل غذايى را در طيور گوشتى افزايش دهد . تجارب نشان داده است غلظت PPM ۲۵ـ۵۰ آمونياک بطور قابل توجه اى بازده غذا و ميزان رشد پرندگان را کاهش مى دهد . گاز آمونياک و ساير گازهاى سمى دراثر تهويه ضعيف به ويژه درفصل زمستان درسالن مرغدارى تجمع مى کنند. مطالعات نشان داده است که ضريب تبديل غذايى ممکن است از چهار تا هفت دهم در اثر سطوح آمونياک به ميزان ۲۵ قسمت درميليون تحت تأثير قرار گيرد. (اين ميزان از گاز توسط بينى انسان قابل تشخيص است) متخصصين قوياً توصيه مى نمايند که پرورش دهندگان مرغ گوشتى بايد درفصل زمستان نيز عمل تهويه را بخوبى انجام دهند. عمل تهويه بستگى فراوان به نوع ساختمان،‌رطوبت، شرايط بستر و غيره دارد. حداقل ۱ فوت مکعب هوا دردقيقه به ازاى هر جوجه لازم است تا هواى کافى راطى اولين هفته تامين نمايد اما اين مقدار بايد با افزايش سن جوجه ها زياد شود. درهرزمان که احساس شود مقاديرى گاز امونياک درسالن وجود دارد بايد بلافاصله ميزان تهويه را افزايش داد.


۳- برنامه نور

ميزان نور در سالن هاى پرورش طيور گوشتى مى تواند ضريب تبديل غذايى را تحت تأثير قرار دهد. نور نسبتاً روش (۱-۲ فوت کندل) موجب تحريک فعاليت و کمک به يافتن آب و غذا توسط جوجه ها مى شود. پس از سن ۱۰ الى ۱۴ روزگى، ميزان نور را مى توان بتدريج کاهش و به ميزان تقريباً‌ ۵/۰ فوت کندل درتاريکترين منطقه رساند. ميزان کم نور موجب آرامش مرغ ها و کاهش فعاليت پرندگان و درنتيجه حصول افزايش وزن بيشتر شود.در سالن ها کاملاً بسته، ترکيبى از برنامه خوراک دهى بااستفاده سيستم هاى نورى مى تواند موجب بهبود ضريب تبديل غذا شود.

افزودنى هاى غذايى


۱- آنزيم
اضافه نمودن آنزيم به جيره طيور سبب افزايش قابليت هضم ، کاهش ويسکوزيته مواد غذايى در داخل روده و بهره گيرى حداکثر از مواد مغذى خوراک توسط پرندگان شده و تاثير قابل توجه اى در بهبود FCR به دنبال خواهد داشت.

۲- عوامل ضد ميکروبى

دير زمانى است که دانسته شده افزودن مقادير اندک آنتى بيوتيک به غذاى طيور گوشتى سبب بهبود ميزان رشد و بازده غذا ميشود . مطالعات ابتدايى پس از کشف تاثير آنتى بيوتيکها ثابت نمود پرندگانى که در سالن و بستر جديد يعنى جايى که قبلا هيچگونه پرنده ديگرى در آن نبوده است ، پرورش مى يابند نسبت به پرندگان جاى گرفته در سالن هايى که به مدت طولانى جهت پرورش طيور گوشتى مورد استفاده قرار گرفته اند ، رشد بهترى داشته اند . علاوه بر اين مکمل ها آنتى بيوتيک جيره هاى طيور در شرايط امروزى قادر به بهبود توليد نيستند . فلور ميکروبى سالن هايى که به طور پيوسته مورد استفاده قرار مى گيرند بسيار متغيير بوده اين امر سبب کاهش رشد و بازده غذا ميشود . نشان داده شده است افزودن سولفات مس به جيره طيور گوشتى بنحوى که سبب افزايش سطح مس بيش از احتياجات تغذيه اى شود ، ميزان رشد و ضريب غذايى طيور را بهبود مى بخشد . مکانيسم اين اثر مس مشخص نيست اما احتمالا مربوط به يک خاصيت آنتى بيوتيک مانند مى باشد زيرا ثابت گرديده که افزايش مقادير مس در بستر سبب کاهش جمعيت ميکروبى ميشود . تحقيقات نشان داده است که استفاده صحيح از اسيدهاى آلى, پروبيوتيک ها و پربيوتيکها(Prebiotics) در خوراک طيور, علاوه بر آثار سود مند در کنترل فلور ميکروبى روده, در تحصيل عملکرد بهتر و نيز بهبود ضريب غذايى طيور گوشتى مؤثر ميباشند.


۳- بتائين

طى تحقيقات جديد نشان داده شده است که با استفاده از بتائين که يک عصاره طبيعى از چغندر قند مى باشد مى توان اثرات منفى استرس گرمايى درطيور راکاهش داده و ضريب تبديل غذايى به ميزان

۵/۶ درصد بهبود بخشيد. مکانسيم مورد استفاده پرندگان جهت تنظيم آب بدن مقادير نسبتا ًبالايى انرژى مصرف مى نمايد. بدليل اينکه بتائين يک اسموليت ) Osmolyte ( مى باشد. به پرنده در نگهداشتن مؤثرتر آب کمک مى نمايد ودرنتيجه انرژى بيشترى صرف رشد خواهد شد. دريک تحقيق دانشگاهى انجام شده درکشور يونان، هنگاميکه دما به ۴۰ درجه سانتيگراد رسيد ضريب تبديل غذايى پرندگانى که جيره حاوى بتائين دريافت داشته بودند درسن ۴۲ روزگى معادل ۷۳/۱ باوزن ۹۹/۱ کيلوگرم بود درحاليکه گروه شاهد ضريب تبديل ۸۵/۱ باوزن ۹۲/۱ داشتند.


بيمارى و تلفات

۱- سلامت عمومى

پرندگان بيمار داراى عملکرد مناسبى نيستند. هرنوع علائم غير طبيعى بايد سريعاً مورد توجه قرار گيرد و پرندگان بيمار سريعاً و بنحو مقتضى درمان شوند. استفاده از روشهاى مناسب جهت تجويز واکسن و دارو موجب کاهش واکنش هاى نامطلوب درپرندگان و درنتيجه بهبود ضريب تبديل خواهد شد.

۲- تلفات

ميزان مرگ و مير گله تاثير بسزايى در ضريب تبديل غذايى دارد ، زيرا در گله هاى تجارتى تناژ کل خوراکى که تحويل مزرعه شده است نسبت به وزن کل پرندگان که به آخر مرحله توليد رسيده اند ، ضريب تبديل غذا را تعيين ميکند ، در مطالعات علمى بر روى طيور نيز غذاى مصرف شده بوسيله پرندگانى که طى انجام آزمايش تلف مى شوند،تعيين ضريب تبديل غذائى مورد محاسبه قرار ميگيرند. به اين ترتيب اختلاف در ميزان مرگ و مير بدون ارتباط با چگونگى انجام آزمايش کمترين تاثير را در تفسير نتايج به همراه خواهد داشت . متاسفانه ، اين احتمال وجود دارد که بسيارى از پرندگان طى هفته هاى آخر دوره پرورش و قبل از فروش تلف گرديده و اين امر سبب خسارات سنگينى شود . طيورى که به سندرم مرگ ناگهانى (Sudden Death Syndrome) دچار مى شوند اغلب از پرندهاى سنگين وزن گله هستند . هر شيوه اى که کاهش تلفات ناشى از آسيت(Ascites) ، سندرم مرگ ناگهانى و ديگر بيماريها را در پى داشته باشد ، به ميزان قابل توجه اى در بدست آوردن يک ضريب تبديل غذايى خوب مؤثر است . بيماريهايى که سبب کندى رشد و يا افزايش بروز اسهال در پرندگان ميشوند ، حتى اگر تلفات بالايى ايجاد ننمايند قادر به کاهش بازدهى غذا هستند. سندرم سوء جذب (Malabsorbtion)طى اواخر دهه ۷۰ ميلادى در صنعت پرورش طيور ايالت جورجيا شايع و افزايش مشخصى را در ضريب تبديل غذا سبب گرديد . زيرا در اين بيمارى بسيارى از مواد غذايى بدون جذب از دستگاه گوارش پرنده عبور ميکنند . پرندگانى که در معرض کوکسيدوز(Coccidiosis) خفيف قرار بگيرند حتى اگر ميزان ابتلا چندان شديد نباشد ، احتمالا افزايش در ضريب تبديل غذايى آن مشاهده مى گردد .


۳- حذف پرندگان ضعيف

مصرف خوراک بوسيله پرندگان بسيار ضعيف موجب هدر رفتن آن مى شود. حذف پرندگانى که امکان عرضه آنها به بازار وجود دارد مى بايد در مراحل ابتدايى پرورش صورت پذيرد. انجام اين عمل موجب بهبود ضريب تبديل خواهد شد. درنظر بگيريد يک گله درسن هفت هفتگى به کشتارگاه ارسال شود. درصد تلفات اين گله درصورت وجود يک روند معمول درطى رشد حدود ۴ درصد خواهد بود. اين امکان وجود که درکشتارگاه نيز درحدود يک درصد از لاشه ها غير قابل مصرف تشخيص داده شوند. اگر تمامى پرندگان از دست داده شده طى هفته اول حذف مى گرديدند،‌ضريب تبديل گله درحدود سه دهم بهبود پيدا مى کرد. البته حذف تمامى پرندگانى که طى دوره پرورش تلف مى شوند و يا درکشتارگاه غير قابل مصرف اعلام مى شوند در هفته اول ممکن نيست حذف پرندگان ضعيف از نقطه نظر بهداشت و کنترل بيماريها نيز بسيار حائز اهميت است.

نتايج :

معمولا رضايت پرورش دهندگان گله هاى گوشتى هنگامى تامين مى شود که ضريب تبديل غذا در گله هاى آنها برابر با موارد گزارش شده ديگر مرغداران باشد . نتايج پژوهشهاى انجام شده بر روى طيور در دانشگاهها و ديگر مؤسسات تحقيقاتى در تمامى دنيا دلالت بر اين دارد که تحت شرايط تجارى رسيدن به حداقل ضريب تبديل غذايى امکان پذير نيست . رعايت دقيق تمامى عوامل مؤثر در ضريب تبديل غذايى بوسيله متخصص تغذيه ، کارخانه تهيه خوراک ، کارگران مزارع پرورش طيور و مرغدارها افزايش بازدهى غذا جهت توليد گوشت مرغ را امکان پذير ميسازد.

 

 

 

  .Copyright © 2013   MAD TIUOR  Company  All Rights Reserved